Imperium Karola

Imperium Karola Wielkiego to jeden z tych tematów na które napisano już całe grube tomy. Jest to bowiem jeden z najbardziej zastanawiających tworów politycznych średniowiecza. To było olbrzymie państwo które obejmowało spore połaci dzisiejszej Europy. Jego granice wyznaczały na wschodzie rzeka Łaba przez Alpy i terytoria dzisiejszych północnych Włoch przez wybrzeże Lazurowe aż do Pierenejów i Atlantyku na Zachodzie. Twórcą tego państwa, skądinąd jedynej nadziei Europy Zachodniej w walce przed Arabami było kilku ludzi. Pierwszym z nim był niejaki Karol Młot, majordom Austrazji, a później także i Neustrii. W 732 roku niedaleko Tours rozbił wielką armię arabską w bitwie. Od tego momentu nosił swój przydomek. Później był jego syn, Pepin, zwany z powodu swego wzrostu, Krótkim. On z kolei dokonał detronizacji starej dynastii Merowingów, w sposób bezkrwawy ( 751 rok, ostatniego króla z dynastii Merowingów Childeryka III … ostrzyżono i wrzucono do klasztoru ). W 755 roku ten Pepin wyprawił się przeciw Longobardom zagrażającym papieskiemu Rzymowi. Pobił ich a na części ich ziem ustanowił Państwo Kościelne. Ostatnim z tych ludzi był Karol Wielki. To on dokonał największych podbojów. W 772 roku rozpoczął trwający ponad 30 lat podbój Saksonii. W 778 roku wyprawił się on na muzułmańską wówczas Hiszpanię. Dopiero w wyprawa z 804 roku przyniosła powodzenie i zdobycze do rzeki Ebro. w 800 roku, na Boże Narodzenie został koronowany przez papieża Leona III został koronowany na cesarza rzymskiego. Zanim to się stało zniszczył on Królestwo Longobardów, i powołał do istnienia Królestwo Włoch.

Karol zmarł w roku 814. Pozostawił swojemu synowi Ludwikowi wielkie i potężne, aczkolwiek wieloetniczne państwo. Rozpadło się ono na trzy wielkie państwa ( Francję Karola Łysego, państwo wschodniofrankijskie Ludwika Niemca, i środkowe rządzone przez cesarza Lotara I ) po śmierci tego władcy ( 843 ).

Literatura

Michałowski R., Historia Powszechna  Średniowiecze, Warszawa 2009.